nazmi
11-04-08, 11:49 AM
Kendi karanlığını yitirdi gün, güneş aydınlığıyla doğuyor bu sabah, kuşlar şen şakrak öterek eşlik ediyorlar doğumuna güneşin, güneş sancılı beklenmişliklere inat yavaş yavaş doğuyordu, derin derin nefes alış verişini hissediyordum, çığlık çığlığaydı gün ve kıpır kıpırdı içim, binlerce doğumu ve binlerce yaşamı müjdeliyordu gün. ve tabiat ana üzerinde kır çiçekleri ve papatyalar dost olmuşlardı yeşeren çimenlerin içinde. karıncalar yine koşuşturmaya başlayacaklar aralarında. binlerce, milyonlarca canlı katılacak yaşama, gün gülüşlü milyonlarca CANLI... çiçeği, böceği, ağacı, insanı ve hayvanıyla milyonlarca yaşam sevinci...
sevgiler...
sevgiler...